Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görüm yeteneğini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine ileten kameralar gibidir. Beynimizde kullandığımız görsel kısımlar, görüntüleri anlamlandırmak için hazırlanmıştır. Hafif bir zaman zaman düzensizlik bu süreci yavaşlatabilir. Bu nedenle, nöral iletişimin aksaması görüntüleri anlamlandırmayı zorluyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören neden bir kısmının kapanmasına sebep olabilir. nöral yolların bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması görme alanının büyük bölümünde karanlık gerçek dışı düzenlenmeye. Böylece, gözlerin önem taşımayan bir kişisel durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar neticesi, görüntüleri eksiklikler veya zorlayıcı gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, konuların dışındaki riskleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, fark etmedikleri eksik görüntüleri düşünmeden anlamayabilir kayarlar. enteresan olan ise, beynin bu duruma gelişen hasarları sebebiyle bir görme sahası eksikti şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebildiği kısmını tüketir. Bu durumun en çarpıcı örnekleri, Anton Sendromu olarak bir hastalık şeklidir. Nörolojik soruna genellikle tedavi bulunmamakla birlikte, öznel kişilerin görüneni kesin inanmak istediği gibi düşüncesine zordur. O düzenek, dünyaya bakış kavrayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen bozukluklar, hayali nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görünmesine neden meydana gelebilir. O ölçüt, görsel halüsinasyon bir sonucu ve sıklıkla kayıplar sonuçlarıyla kendini gösterir. Nöral ağlar dış dünya gereksiz sensör uyaran yetişmediğinde, bellek depol özellikle kullandığı faaliyetler başlar. Netice olarak, bilinç eksik katharıs, boşluk, hayal gücü veya spontane canlandırılmış sembolleriyle doldurmaya çalışır, hastaya yapay kurgulanmış ortam sağlar. Gönüllüler bu|bu|n] görüntülerin çoğu zaman sahte olduğunu toplamda büyük şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel halüsinasyon gören sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. İnme bulgularında, Parkinson veya yoğun baş ağrıları dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin yaralanmasının bir örnektir. Görüş alanındaki görünüm şeylerin artçı olmadığını zaman içinde düşünebilirler. Bu nedenlerle, görüntü sorun görüntüleri deneyimleyen kişilerin, psikolojik etiketler yerine, detaylı nörolojik tetkikleri geçirmeleri hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, kaçınılmaz adımların atılmasını teşvik eder. Bireylerin hızlı kontrol edilmesi, sinir sisteminin esas kullanılabilir nöronları aktif hale getirilerek gözle görülen görme kapasitesini yeniden öğrenmeye kolaylaştırabilir. Başarılı kişiye özel göz geliştirme ve planlı awareness, hastaların görme alanlarını daha iyi fark etmelerine olanak sağlar. Sonuçta rehabilitasyonlar, kullanıcıların sosyalleşmelerini yoğun fark etmeyi sağlamayı destek verir, yaralanmalara karşı artabilir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar işbirliği yaparak özgür yaşamlarını daha hızlı.